ਜਦ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਸੰਗਤ ਗਈ
ਮਹਿਫਿਲ ਵਿਚੋਂ ਰੰਗਤ ਗਈ
ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬੀਆਬਾਨ
ਖੌਰੇ ਕਿਧਰ ਜੰਨਤ ਗਈ
ਘਸਮੈਲਾ ਚੌਗਿਰਦਾ ਦਿਸੇ
ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਹੁਣ ਚਾਹਤ ਗਈ
ਬੁੱਤਾਂ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਮਿਲੇ
ਜਿੰਦਾ ਦਿਲ ਉਹ ਸੂਰਤ ਗਈ
ਥਾਂ ਥਾਂ ਤੇ ਵੰਗਾਰ ਖੜ੍ਹੀ
ਐਪਰ ਕਿਥੇ ਗੈਰਤ ਗਈ
ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁਹਰਤ ਮਿਲੀ
ਸਾਊ ਦੀ ਹੁਣ ਇਜ਼ਤ ਗਈ
ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਖੁਦਾ
ਦੁਆ ਗਈ ਮੰਨਤ ਗਈ
ਤੁਹਾਡੀ ਕਲਮ ਨੂੰ ਸਲਾਮ !!!
ReplyDeleteਵਾਹ !
ਕਿਹੜੀ-ਕਿਹੜੀ ਸਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂ....ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਾਜਵਾਬ !!!
ਬੁੱਤਾਂ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਮਿਲੇ
ਜਿੰਦਾ ਦਿਲ ਉਹ ਸੂਰਤ ਗਈ.....
ਪਰ ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਦਾਦਿਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜੇ ਏਸ ਘਸਮੈਲ਼ੇ ਚੌਗਿਰਦੇ 'ਚ ਆਵਦੇ ਖੁਸ਼ਮਿਜ਼ਾਜ ਨਾਲ਼ ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਨੂੰ ਜੰਨਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ....ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਹੜੇ ਆਉਣਾ ਨਾ ਭੁੱਲਣਾ !!!
ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ਼ ਬਲਾਗ ਦੀ ਖਿੜੀ-ਖਿੜੀ ਜਿਹੀ ਰੂਹ ਚੰਗੀ ਲੱਗੀ।
ReplyDeleteਜੰਨਤ ਵਰਗੀ....
ਮਹਿਫਿਲ 'ਚ ਹੁਣ ਤਾਂ ਰੰਗ ਖਿੜ ਹੀ ਗਏ !!!
ਧੰਨਵਾਦ ਡਾ.ਹਰਦੀਪ ਜੀ,ਤੁਸੀਂ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਰੂਹਾਂ ਤੋ ਵਾਕਿਫ ਹੋ।
ReplyDeleteਮੈਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਬਲਾਗ ਆਪਣੇ ਬਲਾਗ ਤੇ ਦਰਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ReplyDeleteBaljeetpal Uncle,
ReplyDeleteThanks a lot for taking my blog into your account.
Supreet