ਨਾ-ਸ਼ੁਕਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰਿਆ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਹੋਰਾਂ ਖਾਤਰ ਲੜਦਾ ਫਿਰਿਆ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਨਕਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ ਮੈਂ
ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਜੀਵਨ ਪੱਥ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਕੁਝ ਹੌਲੇ ਕਿਰਦਾਰ ਮਿਲੇ ਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਰ ਨਖਰਾ ਜਰਿਆ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਦੂਰੋਂ ਤੱਕਿਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੁੱਝ ਚਿੱਟੇ ਕੱਲਰ ਵਰਗਾ ਸੀ
ਸਮਝ ਲਿਆ ਐਵੇਂ ਹੀ ਦਰਿਆ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਪਾਣੀ ਪਾ ਪਾ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਦੇ ਇਸ ਪੌਦੇ ਨੂੰ
ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹਰਿਆ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਭਾਵੇਂ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਦਾਤਾਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀਆਂ
ਲੋਭੀ ਦਾ ਲਾਲਚ ਨਾ ਭਰਿਆ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਐ ਦਿਲਾ ਇਹ ਖਾਰੇ ਸਾਗਰ ਛੱਡ ਪਰ੍ਹਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਖਹਿੜਾ
ਨਾ ਕੋਈ ਤਾਰੂ ਏਥੇ ਤਰਿਆ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)
No comments:
Post a Comment