ਗ਼ਜ਼ਲ

ਮੈਂ ਅਧੂਰੇ ਸੁਫਨਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕੈਨਵਸ ਤੇ ਰੰਗ ਭਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ

ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਮੈਨੂੰ

ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵਾਰ ਜਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ

ਮੈਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ ਦਿੰਦਾ,ਅੱਜ ਤੋਂ ਧਰਵਾਸ ਇਹ

ਖੇਤ ਨੂੰ ਜੇ ਸਾਂਭਣਾ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਠਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ

ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਨਿਹੱਥਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਇਸ ਘੜੀ

ਸਮਝ ਨਾ ਲੈਣਾ ਕਿਤੇ ਇਹ ਕਿ ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ

ਲਾਸ਼ ਮੇਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਲੁਜ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿਓ

ਡੋਬ ਕੇ ਹਾਕਮ ਦੀ ਹਾਊਮੈਂ ਫੇਰ ਤਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ

ਖ਼ਾਕ ਭਾਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ,ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਕੁਕਨੂਸ ਐਪਰ

ਆਪਣੀ ਮਿੱਟੀ ਲਈ ਜੰਮਦਾ ਤੇ ਮਰਦਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ਼)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਰੋਜ ਕਚਹਿਰੀ ਅੰਦਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ ਨੰਗੇ ਕਿਰਦਾਰ ਬੜੇ
ਵਾੜ ਫਸਲ ਨੂੰ ਖਾਈ ਜਾਵੇ ਸੁੱਤੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਬੜੇ

ਜਦ ਵੀ ਗੱਲ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਹੋਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਗਲਿਆਰੇ ਵਿਚ
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕੀਤੀ ਝੂਠੇ ਲੰਬੜਦਾਰ ਬੜੇ

ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਦੀ ਲੰਘਿਆ ਪਾਣੀ ਕੁਝ ਤਾਂ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਹੈ
ਦੇਖੀ ਜਾਇਓ ਜੰਮਣਗੇ ਹੁਣ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਸਰਦਾਰ ਬੜੇ

ਜਰਵਾਣੇ ਹਾਕਮ ਨੂੰ ਆਖੋ ਪੜ੍ਹ ਵੇਖੇ ਇਤਿਹਾਸ ਜਰਾ
ਓਹਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨੋਟ ਕਰ ਲਵੇ ਕਿੱਸੇ ਨੇ ਦਮਦਾਰ ਬੜੇ

ਵਕਤ ਬਦਲਦੇ ਦੇਰ ਨਾ ਲੱਗੇ ਤਖਤੋਂ ਤਖਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ
ਜੂਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਗੀ ਨਿਕਲਣ ਜਦ ਝੰਡਾ ਬਰਦਾਰ ਬੜੇ
(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ਼)

ਗ਼ਜ਼ਲ

 

ਅੰਬਰ ਸੂਰਜ ਚੰਦ ਸਿਤਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਨੇ

ਦਰਿਆ ਪਰਬਤ ਪੌਣਾਂ ਸਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਨੇ

ਨੀਲਾ ਨੀਲਾ ਪਾਣੀ ਸਭ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਹੈ

ਮੀਲਾਂ ਫੈਲੇ ਸਾਗਰ ਖਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਨੇ

ਸੋਹਣੇ ਲੰਮੇ ਰਸਤੇ ਠੰਡੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਜੋ

ਸਾਰੇ ਮੰਜ਼ਰ ਮਸਤ ਨਜ਼ਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਨੇ

ਕਵਿਤਾ ਗੀਤਾਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਭਾਲੋ ਤਾਂ

ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਭਰਪੂਰ ਪਿਟਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਨੇ

ਔੜਾਂ ਧੁੱਪਾਂ ਝੱਖੜ ਸਰਦੀ ਸਹਿਣ ਸਦਾ

ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਿਆਰੇ ਸਾਂਝੇ ਨੇ

ਕਲ-ਕਲ ਵਗਦੀ ਨਦੀ 'ਚ ਬੜੀ ਰਵਾਨੀ ਹੈ

ਜਿਹੜੇ ਲਹਿਰਾਂ ਕਰਨ ਇਸ਼ਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਨੇ।

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ਼)

ਗ਼ਜ਼ਲ

 

ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮ ਸੋਹਣੇ ਮੰਜ਼ਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ

ਜਦ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ

ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਕੇ ਜਾਪੇ ਏਦਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ 

ਕੋਈ ਦਿਲਕਸ਼ ਤੀਰਥ ਮੰਦਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ

ਖਹਿੰਦੇ ਲੀਡਰ ਵੇਖਾਂ ਸੰਸਦ ਅੰਦਰ ਜਦ

ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਜਾ ਤੰਤਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ

ਲੋਕਾਂ ਖਾਤਰ ਜੋ ਵੀ ਨੀਤੀ ਬਣਦੀ ਹੈ

ਓਹਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਗੜੇ ਯੰਤਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ

ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਹੀ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਹੀਲੇ

ਬਾਬੇ ਮਾਰਨ ਜਿਹੜਾ ਮੰਤਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ

ਪੌਣਾਂ ਅੰਦਰ ਬਦਬੂ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ

ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਬੰਜਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ਼)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਟਹਿਣੀ ਨਾਲੋਂ ਪੱਤਾ ਪੱਤਾ ਝੜ ਜਾਏਗਾ
ਆਤਿਸ਼ ਵਰਗੇ ਮੌਸਮ ਆਏ ਗੁਲਸ਼ਨ ਸਾਰਾ ਸੜ ਜਾਏਗਾ

ਖੰਡਰ ਹੋਏ ਸ਼ਹਿਰ ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਖ ਲਏ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖੀਂ
ਜੇਕਰ ਆਲਮ ਇਹ ਨਾ ਬਦਲੇ ਬੰਦਾ ਨੰਗੇ ਧੜ ਜਾਏਗਾ

ਪਿੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਲੀ ਪਾਲੀ ਬੈਠ ਗੲੇ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਆ ਕੇ
ਹਾਕਮ ਦੀ ਜੇ ਅੱਖ ਨਾ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜ਼ੋਰ ਅੰਦੋਲਨ ਫੜ ਜਾਏਗਾ

ਬਹੁਤੇ ਲੋਕੀਂ ਘਰਾਂ' 'ਚ ਬੈਠੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਇਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਨੇ
ਅੰਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਤਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਹੜੇ ਜੜ ਜਾਏਗਾ

ਜਾਗਣ ਪੰਛੀ ਸੁਬਾਹ ਸਵੇਰੇ ਚੋਗਾ ਚੁਗਦੇ ਨਾਲੇ ਚਹਿਕਣ
ਵਿਹਲਾ ਬੰਦਾ ਸ਼ਾਇਦ ਸਮਝੇ ਕਿਸਮਤ ਕੋਈ ਘੜ ਜਾਏਗਾ

ਲੋਕਾਂ ਜਦ ਵੀ 'ਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡਾ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰ ਲਿਆ ਤਾਂ
ਦੇਖਾਂਗੇ ਫਿਰ ਕਿੱਦਾਂ ਓਹਨਾਂ ਮੂਹਰੇ ਜਾਬਰ ਅੜ ਜਾਏਗਾ

ਗ਼ੈਰਤ ਜਿਸਦੇ ਸੀਨੇ ਅੰਦਰ ਪੁਰਖੇ ਉਸਨੂੰ ਬਖਸ਼ਣ ਤਾਕਤ
ਓਹੀ ਯੋਧਾ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਅਣਖਾਂ ਖਾਤਰ ਲੜ ਜਾਏਗਾ
(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਨੀਤੀ ਹੁੰਦੀ  ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣਾ ਹੈ ਕਿੱਦਾਂ
ਬੀਜ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦਾ ਉੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੁੱਟਣਾ ਹੈ ਕਿੱਦਾਂ

ਲੇਕਿਨ ਹਾਕਮ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੋਕੇਗਾ ਕਿਹੜਾ
ਕਾਲਖ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨਾ ਜਾਣੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨੇ ਫੁੱਟਣਾ ਹੈ ਕਿੱਦਾਂ

ਧੋਤੇ ਜਾਣੇ ਵਹਿਮ ਪੁਰਾਣੇ ਮਸਤਕ ਵਿੱਚ ਜਦ ਚਾਨਣ ਹੋਇਆ
ਦੇਖ ਲਿਓ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਮਿੱਥਾਂ ਨੇ ਟੁੱਟਣਾ ਹੈ ਕਿੱਦਾਂ

ਰੀਝਾਂ ਤੇ ਸੱਧਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹੈ ਕਦੋਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨੇ ਇਹ
ਰਹਿ ਗੲੀਆਂ ਜੋ ਅੱਧਵਿਚਾਲੇ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟਣਾ ਹੈ ਕਿੱਦਾਂ

ਪਿੰਜਰੇ ਅੰਦਰ ਕੈਦ ਕਦੇ  ਨਾ ਰਹਿੰਦੇ ਸਦਾ ਵਿਚਾਰ ਫਲਸਫੇ
ਏਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਖੂਬੀ ਆਉਂਦਾ ਕੈਦਾਂ ਚੋਂ ਛੁੱਟਣਾ ਹੈ ਕਿੱਦਾਂ
(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ਼)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਤਖ਼ਤਾਂ ਵਾਲੇ ਕੀ ਸਮਝਣਗੇ ਇਹ ਵਰਤਾਰਾ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ

ਐਸ਼ ਪ੍ਰਸਤੀ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰ ਜੂਨ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ

ਘੁੱਗੀਆਂ ਤੋਤੇ ਮੋਰ ਗਟਾਰਾਂ ਮਸਤੀ ਅੰਦਰ ਗਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ

ਬੰਦਾ ਜੋ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਕਰਦਾ ਵੱਖਰਾ ਚਾਰਾ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ

ਆਉਣ ਘਟਾਵਾਂ ਕਿਣਮਿਣ ਹੋਵੇ ਮੌਸਮ ਬੜਾ ਸੁਹਾਣਾ ਹੋਇਆ

ਲੇਕਿਨ ਕੁੱਲੀ ਢਾਰੇ ਤਾਈਂ ਚਿੱਕੜ ਗਾਰਾ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ

ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਅਧੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਦ ਸਿਤਾਰੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ

ਕਾਦਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਉਹ ਝਲਕਾਰਾ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ

ਹਲ ਵਾਹੁੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਿਹੜਾ 'ਕੱਠੇ ਹੋ ਦਰਬਾਰ ਘੇਰਿਆ

ਉਸ ਥਾਂ ਜਾ ਕੇ ਤੀਰਥ ਜਾਪੇ ਅਜਬ ਨਜ਼ਾਰਾ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ਼)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਕਤਲਗਾਹ ਹੋ ਜਾਏਗਾ

ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਰਸਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਏਗਾ

ਉਮਰ ਲੰਘੀ ਹਰ ਘੜੀ ਭਾਲ ਜਿਸਦੀ ਕਰਦਿਆਂ

ਸੋਚਿਆ ਨਾ ਸੀ ਮੇਰਾ ਸੂਰਜ ਸਿਆਹ ਹੋ ਜਾਏਗਾ

ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪੰਧ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਨੇ ਘੁੰਮਣਘੇਰੀਆਂ

ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਹੌਸਲਾ ਮੇਰਾ ਮਲਾਹ ਹੋ ਜਾਏਗਾ

ਮੀਸਣਾ ਜੋ ਸ਼ਖ਼ਸ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੀ ਤੁਰਦਾ ਪਿਆ

ਇਲਮ ਨਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਾਤਿਲ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹੋ ਜਾਏਗਾ

ਬਾਗ ਦੀ ਮਹਿਕੀ ਫਿਜ਼ਾ ਸਭ ਡਾਲੀਆਂ ਤੇ ਹੁਸਨ ਹੈ

ਮਾਲੀਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਫ਼ਨਾਹ ਹੋ ਜਾਏਗਾ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ਼)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਲੋਕੀਂ ਓਥੇ ਘੁਗ ਵਸਦੇ ਨੇ ਚੰਗੀ ਜੇ ਸਰਕਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਸਾਰੇ ਮਸਲੇ ਹੱਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਵਿਹਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਲੋਹਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਹਥੌੜਾ ਅੱਗ ਅਤੇ ਭੱਠੀ ਵੀ ਹੋਵੇ

ਓਦੋਂ ਹੀ ਸੰਦ ਚੰਗਾ ਬਣਦਾ ਚੰਗਾ ਅਗਰ ਲੁਹਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਬੰਨ ਤਿਆਰੀ ਕੲੀ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ

ਲੇਕਿਨ ਪੰਧ ਸੁਹਾਨਾ ਹੋਵੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਦਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਸ਼ੋਰ ਸ਼ਰਾਬਾ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਐਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਤਾਲੋਂ ਖੁੰਝੀ

ਤੂੰਬਾ ਵੀ ਤਦ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦਾ ਚੱਜ ਦੀ ਕੋਈ ਤਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਵਤਨੋਂ ਦੂਰ ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਕਾਹਤੋਂ ਗੱਭਰੂ ਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ

ਕਿਹੜਾ ਬੰਦਾ ਘਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ ਏਥੇ ਜੇ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਠੂੰਹੇਂ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਜ਼ਹਿਰੀ ਬੰਦਾ

ਕਰੀਏ ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਉੱਤਮ ਜੇ ਕਿਰਦਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਕੋਠੀ, ਬੰਗਲਾ,ਮਹਿਲ, ਮੁਨਾਰੇ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤੇ ਉਚੇ ਲੱਗਣ

ਘਰ ਓਦੋਂ ਹੀ ਘਰ ਬਣਦਾ ਹੈ ਘਰ ਨੂੰ ਜੇ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤਰ ਅਜੇ ਤਾਂ ਖੁੰਢੇ ਅਤੇ ਜੰਗਾਲੇ 

ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗੇ ਫੇਰ ਬਗਾਵਤ ਤਿੱਖੀ ਜਹੀ ਤਲਵਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

ਹੋਂਦ ਆਪਣੀ ਖਾਤਰ ਕੌਮਾਂ ਯੁੱਧ ਲੜਦੀਆਂ ਸੁਣਦੇ ਆਏ

ਕੌਮ ਅੰਤ ਨੂੰ ਤਾਂ ਜਿਤੇਗੀ ਜੇ ਝੰਡਾ ਬਰਦਾਰ ਮਿਲੇ ਤਾਂ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ਼)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਪੱਤਝੜ ਰੁੱਤੇ ਪੱਤ ਵਿਹੂਣੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਖੋ
ਫੇਰ ਬਹਾਰਾਂ ਦੇ ਲਈ ਕਰਦੇ ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਲਾਸਾਨੀ ਦੇਖੋ

ਮਿੱਟੀ ਨਾਲੋਂ ਤੋੜੇ ਲੋਕੀਂ ਏਨੀ ਵੱਡੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ
ਗੋਲ ਇਮਾਰਤ ਅੰਦਰ ਬੈਠੇ ਠੱਗਾਂ ਦੀ ਮਨਮਾਨੀ ਦੇਖੋ

ਘੁੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਚਿੜੀਆਂ ਦੇ ਬੋਟਾਂ ਦੀ ਖੈਰ ਮਨਾਓ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਚੂਰੀ ਖਾਂਦਾ ਤੋਤੇ ਦੇ ਗਲ ਗਾਨੀ ਦੇਖੋ

ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਨੇ ਜੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਬਥੇਰੀ
ਲੋਕਾਂ ਖਾਤਰ ਨਹੀਓਂ ਲਿਖਦੀ ਕੁਝ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਕਾਨੀ ਦੇਖੋ

ਉੱਲੂਆਂ ਤੇ ਚਮਗਿੱਦੜਾਂ ਕਬਜ਼ਾ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਉੱਤੇ ਏਦਾਂ ਕੀਤਾ
ਮਾਲੀਆਂ ਹੀ ਖੁਦ ਵਾੜ ਉਖਾੜੀ ਕੈਸੀ ਕਾਰਸ਼ਤਾਨੀ ਦੇਖੋ
(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਬੜਾ ਹੀ ਬੇ-ਧਿਆਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਕਿ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਦਿਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਕਦੇ ਦੁਨੀਆ ਬੜੀ ਇਹ ਮੋਹ ਭਰੀ ਸੀ

ਮੈਂ ਖੁਦ ਕੋਲੋਂ ਬਿਗਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਸਮੇਂ ਦੇ ਝੱਖੜਾਂ ਨੇ ਝੰਬਿਆ ਹੈ

ਬਿਨਾਂ ਸੁਰ ਤੋਂ ਤਰਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਘਰੋਂ ਤੁਰਿਆ ਸਾਂ ਕਿ ਮੰਜ਼ਿਲ ਮਿਲੇਗੀ

ਮੈਂ ਔਝੜ ਰਾਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਉਡੀਕੀ ਜਾ ਰਿਹਾਂ ਹਾਂ ਬੱਦਲ਼ੀਆਂ ਨੂੰ

ਬੜਾ ਜਰਖੇਜ ਸੀ ਬਰਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਚੇਤਰ ਆਇਆ ਪਰ ਚੇਤੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਨਾ
ਮਹਿਰਮ ਨੇ ਕੋਈ ਠਾਹਰ-ਟਿਕਾਣਾ ਦੱਸਿਆ ਨਾ

ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ  ਰੰਗ ਵਟਾਏ ਰੁੱਤਾਂ ਨੇ
ਦਿਲ ਐਨਾ ਪੱਥਰ ਹੋਇਆ ਕਿ ਹੱਸਿਆ ਨਾ

ਆਪਣਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਹੈ
ਨਫ਼ਰਤ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੱਸਿਆ ਨਾ

ਕਾਹਦਾ ਹੈ ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ਕ ਜਿਸਨੂੰ
ਚੜ੍ਹਦੀ ਭਾਦੋਂ ਇਸ਼ਕ  ਨਾਗ ਨੇ ਡੱਸਿਆ ਨਾ

ਗੋਡੇ ਕੋਲੇ ਜਦ ਵੀ ਸਾਂਵਲ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ
ਪੁੰਨਿਆ ਹੀ ਪੁੰਨਿਆ ਹੈ ਫਿਰ ਮੱਸਿਆ ਨਾ
((ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

 

ਕਰਦੀ ਆਈ ਜਿਵੇਂ ਸਿਆਸਤ ਓਵੇਂ ਹੋਣਾ ਅੱਗੇ ਤੋਂ 

ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਟੈਕਸਾਂ ਵਾਲਾ ਬੋਝ ਹੈ ਢੋਣਾ ਅੱਗੇ ਤੋਂ

ਚੋਣਾਂ ਆਈਆਂ ਭਾਸ਼ਣ ਹੋਏ ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਉਂਣੀ ਹੈ

ਚੁਣ ਕੇ ਗ਼ਲਤ ਨੁਮਾਇੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਜਾ ਰੋਣਾ ਅੱਗੇ ਤੋਂ

ਬੈਠੇ ਘੜ੍ਹਨ ਸਕੀਮਾਂ ਠੰਡੇ ਬੰਗਲੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਬੰਦੇ

ਪਰ ਕਿਰਤੀ ਦੇ ਪਿੰਡੇ ਉੱਤੇ ਮੁੜ੍ਹਕਾ ਚੋਣਾ ਅੱਗੇ ਤੋਂ

ਦੇਖੇ ਐਸ਼-ਪ੍ਰਸਤੀ ਕਰਦੇ ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਸਿਆਸੀ ਲੋਕ

ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਧੋਣਾ ਅੱਗੇ ਤੋਂ

ਨਾ ਬਲਦਾਂ ਗਲ ਟੱਲੀਆਂ ਹੀ ਨੇ ਨਾ ਘੰਮਕਾਰ ਮਧਾਣੀ ਦੀ

ਹੁਣ ਨਾ ਤੜਕੇ ਅੰਨਦਾਤੇ ਨੇ ਹੱਲ ਹੈ ਜੋਣਾ ਅੱਗੇ ਤੋਂ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

 

ਸ਼ਾਇਦ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਭਾਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ

ਮੇਰਾ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਤੁਰ ਜਾਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ

ਜੇਕਰ ਕਰੇ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਖਿਝ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਨੂੰ ਬੰਦਾ ਬੀਬਾ ਰਾਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ

ਪੌਣ ਵਗੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਜਦ ਫੈਲੇ ਖੁਸ਼ਬੂ  

ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਗਾਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ

ਸਾਗਰ ਪਰਬਤ ਜੰਗਲ ਬੇਲੇ ਕੋਹਾਂ ਤੀਕਰ

ਕਾਦਰ ਦਾ ਇਹ ਤਾਣਾ ਬਾਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ

ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਣ ਕਾਮੇ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ

ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੁੜਿਆ ਲੁੰਗ ਲਾਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਜੁਦਾ ਦੀ ਆਖਰੀ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਮਾੜਾ ਮੋਟਾ ਬਣਦਾ ਸਰਦਾ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਨਾ
ਫ਼ਰਜ਼ਾਂ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰੀ ਕਰਕੇ ਧੋਖਾ ਕਰਦਾ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਨਾ

ਬੜਾ ਜ਼ਮਾਨਾ ਟੇਢਾ ਆਇਆ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਭੰਬਲਭੂਸੇ
ਔੜਾਂ ਧੁੱਪਾਂ ਸੋਕਾ ਝੱਖੜ ਸਾਰੇ ਜਰਦਾ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਨਾ

ਜਦ ਵੀ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਕਰਾਰਾ ਹੱਲ ਨਾ ਹੋਵੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ
ਮਾਰਾਂ ਤੁੱਕੇ ਐਵੇਂ ਖਾਲੀ ਥਾਵਾਂ ਭਰਦਾ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਨਾ

ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਗਵਾਚ ਗਏ ਨੇ ਕੋਸੇ ਕੋਸੇ ਨਿੱਘੇ ਰਿਸ਼ਤੇ
ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਆਮਦ ਹੋਈ ਕੰਬਦਾ ਠਰਦਾ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਨਾ

ਰੋਸੇ ਤੇ ਪਛਤਾਵੇ ਕਿੰਨੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ
ਬਚ ਕੇ ਐਸੀ ਦੂਸ਼ਣ-ਬਾਜ਼ੀ ਕੋਲੋਂ ਡਰਦਾ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਨਾ

ਹਰ ਵੇਲੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਅਨੇਕਾਂ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਅੰਦਰ ਲੱਭਾਂ
ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਐਬਾਂ ਉਤੇ ਪਾ ਕੇ ਪਰਦਾ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਨਾ
(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਮੇਰਾ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਹਾਕਮ ਹੋਵਾਂ

ਦੇਵਾਂ ਸੁਰ ਹਰ ਬਾਸ਼ਿੰਦੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਗ਼ਮ ਹੋਵਾਂ

ਹਰ ਵੇਲੇ ਹੀ ਰਾਗ ਅਲਾਪਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਮੈਂ 

ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੀ ਪਰਜਾ ਦਾ ਮੈਂ ਪਰਚਮ ਹੋਵਾਂ

ਪਰਦੇ ਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਓਹਲੇ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਕੀ ਕਰਨਾ ਮੈਂ

ਦੁਖਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਖਾਤਿਰ ਹਾਜ਼ਰ ਫਿਰ ਹਰਦਮ ਹੋਵਾਂ

ਭਰੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਠੋਕਰ ਮਾਰਾਂ ਛੱਡ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਮਹਿਲਾਂ ਤਾਈਂ

ਹਰ ਗੋਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਝਾਂਜਰ ਦੀ ਮੈਂ ਛਮ-ਛਮ ਹੋਵਾਂ

ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮੁਰਝਾ ਜਾਣਾ

ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਹਰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਉੱਤੇ ਮਰਹਮ ਹੋਵਾਂ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਘਰ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ਤੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੰਡਰ ਹੋਣਗੀਆਂ

ਏਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਾਡੇ ਸਮਿਆਂ ਅੰਦਰ ਹੋਣਗੀਆਂ

ਪਰਲੋ ਜਦ ਆਈ ਤਾਂ ਏਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ

ਏਥੇ ਬਚੀਆਂ ਫੇਰ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਬੰਜਰ ਹੋਣਗੀਆਂ

ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵਕਤ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੰਗਾ ਸੀ

ਏਹੋ ਗੱਲਾਂ ਦੇਖ ਲਿਓ ਫਿਰ ਘਰ ਘਰ ਹੋਣਗੀਆਂ

ਜਦ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਕਿਧਰੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਕਿਸੇ ਤਾਈਂ

ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਪੜ੍ਹਾਈਆਂ ਨਵੀਆਂ ਅਕਸਰ ਹੋਣਗੀਆਂ 

ਲੜ- ਮਰਨੇ ਦਾ ਮਾਦਾ ਜਿੰਨਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ

ਓਹੀ ਕੌਮਾਂ  ਦੁਨੀਆਂ ਅੰਦਰ ਬਿਹਤਰ ਹੋਣਗੀਅਾਂ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਬੜਾ ਕੁਝ ਕਹਿ ਲਿਆ ਹੈ ਪਰ ਬੜਾ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ

ਕਿ ਮੌਸਮ ਆ ਰਿਹਾ ਲਗਦਾ ਕੁਰੱਖਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ

 

ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਹਾਕਮ ਦਾ ਨਵਾਂ ਫਿਰ ਹੁਕਮ ਹੈ ਆਇਆ

ਕਿ ਪਰਜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਉੱਪਰ ਜੁਲਮ ਹੁਣ ਢਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ

ਸਿਤਮ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਜਰਿਆ ਹੈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਹੱਦ ਹੈ ਇਹ ਤਾਂ

ਅਸਾਡੇ ਹੀ ਸਿਰਾਂ  ਉੱਤੋਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ

ਜਦੋਂ  ਵੀ ਆਮ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਏਦਾਂ ਲਤਾੜੋਂਗੇ

ਤਾਂ ਸੋਚੋ ਕਿ ਸਿਤਮ ਹੁਣ ਕੌਣ ਐਨੇ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ

ਬੜੀ ਸਖਤੀ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ ਖੇਤੀ ਵਾਰਿਸਾਂ ਉੱਤੇ

ਇਹ ਨਾ ਸੋਚਿਓ ਕਿ ਉਹ ਅਵੇਸਲ ਬਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ

ਕਦੇ ਜਿਸਦਾ ਇਸ਼ਟ ਮਿੱਟੀ ਹਲ ਪੰਜਾਲੀ ਤੇ ਸੁਹਾਗਾ ਸੀ

ਉਹ  ਰੱਖਿਓ ਯਾਦ ਸਿੰਘਾਸਨ ਨਾਲ ਬੰਦਾ ਖਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ

ਗਹਿਰੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਜਿਸਨੂੰ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਐ ਹੁਕਮਰਾਨੋ

ਕਿ ਸੀਨੇ ਓਸਦਾ ਖੰਜਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਬਦਲਣ ਰੁੱਤਾਂ ਫੇਰ ਹਵਾਵਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ

ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਆਵਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ

ਔੜਾਂ ਮਾਰੀ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਵਰਸਣ

ਆਉਂਦੇ ਆਉਂਦੇ ਘੋਰ ਘਟਾਵਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ

ਸਫਰ ਸੁਹਾਣਾ ਹੋਵੇ ਯਾਰਾਂ ਤੇ ਦਿਲਦਾਰਾਂ ਨਾਲ

ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਬਿਪਤਾ ਜਦ ਰਾਹਵਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ

ਦਈਏ ਕਿੱਦਾਂ ਦੋਸ਼ ਹੁਸਨ ਦੀ ਮਗ਼ਰੂਰੀ ਉੱਤੇ

ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰੇ ਸ਼ੋਖ ਅਦਾਵਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ

ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੂਰਜ ਲਹਿੰਦੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ

ਦਿਨ ਢਲਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ

ਚਮਕਣ ਤਾਰੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬਦਲ ਬਦਲ ਥਾਵਾਂ

ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਹਰ ਰਾਤ ਕਲਾਵਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ

ਤਕਦੀਰਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਜੇ ਸੰਤਾਪ ਭੋਗਣਾਂ ਤਾਂ

ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗੁਨਾਹ ਕੀਤਾ ਨਹੀਂ ਲੇਕਿਨ ਸਜ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਖ਼ਤਾ ਕੀਤੀ ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਵੀ ਖਤਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਇਲਜ਼ਾਮ ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਲਗਾ ਦੇਣੇ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮੁਨਸਫ਼ ਕਜਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਸਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰੇ ਬਾਗ਼ੀ 

ਬਸ਼ਿੰਦੇ ਏਸਦੇ ਮੁਨਕਰ ਵਜ੍ਹਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਪਹੀਆ ਵਕਤ ਦਾ ਇਹ ਜਦ ਕਦੇ ਬੇਤਾਬ ਘੁੰਮੇਗਾ

ਹੁਨਰ ਓਦੋਂ ਹੀ ਆਏਗਾ ਕਲਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਜਦੋਂ ਵੀ ਗੀਤ ਵਿਦਰੋਹੀ ਫਿਜ਼ਾ ਵਿਚ ਗੂੰਜਿਆ ਓਦੋਂ

ਕਰਮ ਪੌਣਾਂ ਦਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਅਦਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਬੜੇ ਹੀ ਜ਼ਖ਼ਮ ਭਾਵੇਂ ਦੇ ਗਿਆ ਹੈ ਬਦਲਦਾ ਮੌਸਮ

ਅਜੇ ਵੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਦਵਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੁਰਨਾ ਨਹੀਂ ਘਰ ਚੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਸਦੇ ਮਿਹਣੇ

ਅਸੀਂ ਜੋ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਜੋ ਬੈਠਾ ਹੈ ਸੁਨੇਹੇ ਭੇਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ

ਅਦੂਲੀ ਹੁਕਮ ਦੀ  ਹੋਈ ਬਲਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੀਪ ਨਾ ਬਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ

ਅਸੀਂ ਦੀਵੇ ਜਗਾਏ ਨੇ ਹਵਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)