ਗ਼ਜ਼ਲ

ਕਿਸੇ ਯਾਰ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ,ਬਣਕੇ ਮਸ਼ਾਲ ਆਇਆ
ਹੁਣ ਫੇਰ ਤੋਂ ਲੜਾਂਗੇ,ਦਿਲ ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਆਇਆ

ਕਿਤੇ ਸ਼ੋਖੀਆਂ ਅਦਾਵਾਂ,ਕਿਤੇ ਕੋਸੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ
ਇਕੋ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅੰਦਰ, ਮੌਸਮ ਕਮਾਲ ਆਇਆ

ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਕਰ ਤਿਆਰੀ,ਭੁੱਲ ਜਾ ਸਮੇਂ ਪੁਰਾਣੇ
ਮੁੰਦਰੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਜਦ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਰੁਮਾਲ ਆਇਆ

ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੌਕੇ ਥੋੜੇ, ਗਮ ਦੇ ਬੜੇ ਜਿਆਦਾ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲਵਾਂਗੇ, ਜੇਕਰ ਭਿਆਲ ਆਇਆ

ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਮਗਰੋ ਆਖਿਰ, ਏਹਨਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਣੀ
ਪੱਤਝੜ ਦੇ ਤਿਨਕਿਆਂ ਨੂੰ, ਤਾਹੀਂ ਸੰਭਾਲ ਆਇਆ

ਸ਼ਾਇਦ ਹਰਾ ਲਵਾਂਗੇ ,ਇਸ ਆਖਰੀ ਸਿਤਮ ਨੂੰ
ਸੀਨੇ ਦਾ ਦਰਦ ਭਾਵੇਂ ,ਬਣਕੇ ਜੰਜਾਲ ਆਇਆ
                               (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਬੌਣਾ ਕੱਦ ਕਈ ਕਈ ਚਿਹਰੇ,ਬੰਦਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਏਦਾਂ ਚੱਲੇ
ਕੂੜ ਦੀ ਹੱਟ ਤੇ ਮਾਲ ਬਣਾਉਟੀ,ਧੰਦਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਏਦਾਂ ਚੱਲੇ

ਚੋਰੀ ਡਾਕੇ ਹੇਰਾਫੇਰੀ,ਰੇਪ ਕਤਲ ਤੇ ਕੀ ਕੀ ਕਰਦਾ
ਨਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦਾ ਮਾਨਵ ਦੇਖੋ,ਗੰਦਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਏਦਾਂ ਚੱਲੇ

ਜੀਹਨੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਾਉਣਾ,ਗਾਂਧੀ ਵਾਲੇ ਨੋਟ ਦਿਖਾਓ
ਮਾੜਾ ਧਾੜਾ ਕਿੱਥੋਂ ਦੇਵੇ,ਚੰਦਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਏਦਾਂ ਚੱਲੇ

ਅਫਸਰ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਬੰਦੇ,ਤੀਜਾ ਗੁੰਡੇ ਨਾਲ ਰਲੇ ਨੇ
ਜਨਤਾ ਦੀ ਛਿੱਲ ਲਾਹੀ ਜਾਂਦੇ,ਰੰਦਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਏਦਾਂ ਚੱਲੇ

ਜੀਹਦੇ ਕੋਲ ਸ਼ਰਾਫਤ ਹੈਗੀ,ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖੋ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖੋ
ਇਹਦਾ ਮੁੱਲ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ,ਮੰਦਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਏਦਾਂ ਚੱਲੇ

ਅੰਨਦਾਤਾ ਕਰਜਾਈ ਹੋਇਆ,ਖੇਤੀ ਘਾਟੇਵੰਦਾ ਸੌਦਾ
ਇਹਦੇ ਤੋਂ ਨਾ ਖਹਿੜਾ ਛੁੱਟੇ,ਫੰਦਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਏਦਾਂ ਚੱਲੇ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਮਸਾਂ ਦਿਲ ਰਾਸ ਆਇਆ ਸੀ,ਘਟਾਵਾਂ ਫੇਰ ਆਈਆਂ ਨੇ
ਦੁਬਾਰਾ ਚੈਨ ਜਾਏਗਾ,ਅਦਾਵਾਂ ਫੇਰ ਆਈਆਂ ਨੇ

ਵਫਾ ਦਾ ਜੋਰ ਨਹੀਂ ਚਲਣਾ,ਜੁਦਾਈ ਫੇਰ ਜਿਤ ਜਾਣਾ
ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਕੋਝੀਆਂ ਜਹੀਆਂ,ਬਲਾਵਾਂ ਫੇਰ ਆਈਆਂ ਨੇ

ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਸਾਂਭੇ ਸੀ, ਇਹ ਜੋ ਅਰਮਾਨ ਥੋੜੇ ਕੁ
ਉਹਨਾਂ ਵੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਣਾ,ਚਿਤਾਵਾਂ ਫੇਰ ਆਈਆਂ ਨੇ

ਮਸਾਂ ਆਦੀ ਜਿਸਮ  ਹੋਇਆ,ਸੀ ਧੁੱਪਾਂ ਤੇ ਉਜਾੜਾਂ ਦਾ
ਇਹਨੂੰ ਹੁਣ ਸੇਕ ਲੱਗ ਜਾਣਾ,ਹਵਾਵਾਂ ਫੇਰ ਆਈਆਂ ਨੇ

ਕਈ ਪਹਿਰੇ ਬਿਠਾਏ ਸੀ,ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ 'ਚ ਗੌਤਮ ਨੇ
ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਪਾਸਿਓਂ ਚੋਰੀ,ਇਛਾਵਾਂ ਫੇਰ ਆਈਆਂ ਨੇ

                                                 (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਉੱਚੀ ਕਰੋ ਉਡਾਰੀ ਹੋਰ
ਰੱਖੋ ਜ਼ਰਾ ਤਿਆਰੀ ਹੋਰ

ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਲਵੋ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ
ਲੱਗਦੀ ਨਹੀਂ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਰ

ਵਾਰਿਸ ਵਾਂਗੂੰ ਹੀਰ ਲਿਖੇ ਜੋ
ਜੰਮਿਆ ਨਹੀਂ ਲਿਖਾਰੀ ਹੋਰ

ਆਪਣਿਆ ਦੇ ਤਾਅਨੇ ਸੁਣਕੇ
ਵੱਜਦੀ ਚੋਟ ਕਰਾਰੀ ਹੋਰ

ਜਿੱਥੇ ਹਾਕਮ ਜ਼ਾਲਮ ਹੋਵੇ
ਉਥੇ ਖੱਜਲ ਖੁਆਰੀ ਹੋਰ

ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਾਰ ਵਧ ਗਿਆ
ਕਰ ਦਿਉ ਬੰਦ ਉਸਾਰੀ ਹੋਰ

ਛੋਟੀ ਬਹਿਰ ਦੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਹੈ ਭਾਵੇਂ
ਤਾਂ ਵੀ ਲਗੇ ਪਿਆਰੀ ਹੋਰ

                        (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਉਸਦਾ ਮਨ ਹੈ ਮੰਦਰ ਜੇਹਾ
ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਖੰਡਰ ਜੇਹਾ

ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਕੋਸਾ ਪਾਣੀ
ਸਭ ਦੇ ਕੋਲ ਸਮੁੰਦਰ ਜੇਹਾ

ਮਨ ਦੀ ਗੁਫ਼ਾ 'ਚ ਬੜਾ ਹਨੇਰਾ
ਕਾਲ ਕੋਠੜੀ ਅੰਦਰ ਜੇਹਾ

ਉਡਣਾ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਚਾਹੇ
ਪਰ ਕੁਝ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਅੰਬਰ ਜੇਹਾ

  ਕ਼ਤਲ ਕਰੇ ਜੋ ਚੁੱਪ ਚੁਪੀਤੇ
ਇਸ਼ਕ ਵੀ ਤਿੱਖੇ ਖੰਜ਼ਰ ਜੇਹਾ

 ਅਨਪੜ੍ਹ ਨੇਤਾ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਵੇ
ਲੱਗਦਾ ਨਿਰ੍ਹਾ ਕਲੰਦਰ ਜੇਹਾ

ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਝੂਠੇ ਵਾਅਦੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਰਾ ਅਡੰਬਰ ਜੇਹਾ

                 (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਤਨਹਾਈ ਲੈ ਕੇ ਆਈ,ਦਰਦਾਂ ਦਾ ਤਾਣਾ ਬਾਣਾ
ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਤੁਰ ਗਿਆਂ ਨੂੰ ,ਅੱਜ ਫੇਰ ਦਿਲ ਨਿਮਾਣਾ

ਕਿਹੋ ਜਹੀਆਂ ਨੇ ਰੁੱਤਾਂ, ਜੋ ਫੁਟ ਰਿਹਾ ਦੁਬਾਰਾ
ਉਹ ਜ਼ਖ਼ਮ ਤਾਂ ਦਫਨ ਸੀ,ਡੂੰਘਾ ਬੜਾ ਪੁਰਾਣਾ

ਕੱਲ ਰਾਤ ਕਿਸ ਦੀ ਬੀਤੀ,ਏਥੇ ਉਨੀਦਿਆਂ ਹੀ
ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਸਿਲਵਟਾਂ ਨੇ,ਗਿੱਲਾ ਵੀ ਹੈ ਸਿਰ੍ਹਾਣਾ

ਬੜੀ ਦੇਰ ਤੋਂ ਜੋ ਬੈਠਾ,ਰੁੱਖ ਤੇ ਉਦਾਸ ਪੰਛੀ
ਉਸਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇਈਏ,ਜ਼ਰਾ ਸ਼ਾਖ ਨੂੰ ਹਿਲਾਣਾ

ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੁਣਕੇ ਸ਼ਾਇਦ,ਉਹ ਖ਼ਤ ਫੜੇ ਨਾ ਮੇਰਾ
ਬਿਨ ਬੋਲਿਆਂ ਹੀ ਉਸਨੂੰ,ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਇਹ ਫੜਾਣਾ

ਦਿਲ ਤਾਂ ਕਰੇ ਬਥੇਰਾ,ਚੱਲ ਵੇਚੀਏ ਉਦਾਸੀ
ਮੰਡੀ ਦੀ ਚਮਕ ਅੰਦਰ,ਇਸ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵਟਾਣਾ

ਜਿਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਉਠਕੇ,ਭਰਨੇ ਦੋ ਚਾਰ ਹਾਉਕੇ
ਸੁੱਤਾ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੇਵੋ,ਨਹੀਂ ਲੋੜ ਨਾ ਜਗਾਣਾ

ਨਿੱਤ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿੱਦਾਂ,ਖੇਤਾ 'ਚ ਜਾ ਰਹਾਂ ਮੈਂ
ਹੁਣ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਤੋਂ,ਪਿੱਛਾ ਤਾਂ ਹੈ ਛੁਡਾਣਾ

ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਕੋਲੋ ਲੰਘਿਆਂ,ਅਕਸਰ ਹਰੇਕ ਸੋਚੇ
ਸਭ ਨੇ ਹੀ ਏਥੇ ਆਉਣਾ,ਇਹ ਆਖਰੀ ਟਿਕਾਣਾ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਜਿਹੜੇ ਮੌਸਮ ਸੀ ਕਦੇ,ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਰਦਾਨ
ਅੱਜ ਨੇ ਅੱਗਾਂ ਵਰ੍ਹਦੀਆਂ, ਝੁਲਸ ਰਿਹਾ ਇਨਸਾਨ

ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਦੂਰ ਨਾ, ਢੂੰਡਣ ਕਿਧਰੇ ਹੋਰ
ਮੰਦਿਰ ਦੇ ਵਿਚ ਬੰਦ ਹੈ,ਬੰਦੇ ਦਾ ਭਗਵਾਨ

ਪੁੱਤ ਨਾ ਡੱਕਾ ਤੋੜਦੇ,ਕੀਹਨੂੰ ਦੱਸੇ ਪੀੜ
ਕਿਸਮਤ ਉਤੇ ਝੂਰਦਾ,ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਕਿਸਾਨ

ਦੁੱਧ ਦਹੀਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਗੇ,ਪੀਜ਼ੇ ਬਰਗਰ ਆਮ
ਦੇਖੋ ਕਿੱਦਾਂ ਰੁੜ ਗਏ,ਨਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਜਵਾਨ

ਪਾਣੀ ਹਵਾ ਪਲੀਤ ਹੈ,ਲਵੇ ਨਾ ਕੋਈ  ਸਾਰ
ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਬਣ ਗਏ,ਥਾਂ ਥਾਂ ਕੂੜਾਦਾਨ

ਬੰਦਾ ਭਾਲੇ ਤੇਜੀਆਂ,ਵਧ ਗਈ ਰਫਤਾਰ
ਵਾਧੂ ਭੀੜਾਂ ਜੁੜਦੀਆਂ,ਮੱਚ ਰਿਹਾ ਘਮਸਾਨ

ਨੇਕੀ ਤੇ ਇਨਸਾਫ ਨੂੰ, ਛੱਡਗੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ
ਝੂਠ ਪਾਪ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ

ਸੱਚ ਹੱਕ ਲਈ ਜੂਝਣਾ,ਹੋਈ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ
ਰੱਜ ਕੇ ਕੁਫਰਾਂ ਤੋਲੀਏ,ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਪ੍ਰਵਾਨ

                      (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਚੜ੍ਹਿਆਂ ਸੂਰਜ
ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਮੜ੍ਹਿਆ ਸੂਰਜ

ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਵੀ ਖੇਡ ਨਿਰਾਲੇ
ਅੰਬਰ ਦੇ ਵਿਚ ਜੜਿਆ ਸੂਰਜ

ਕਿੰਨਾ ਉੱਚਾ ਕਿੰਨਾ ਤੱਤਾ
ਜਾਂਦਾ ਨਹੀ ਇਹ ਫੜ੍ਹਿਆ ਸੂਰਜ

ਪੋਹ ਮਾਘ ਵਿਚ ਠੰਡਾ ਲੱਗਦਾ
ਜੇਠ ਹਾੜ ਵਿਚ ਸੜਿਆ ਸੂਰਜ

ਤ੍ਰਿਕਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰਾਤ ਢਲੀ ਜਦ
ਧਰਤੀ ਓਹਲੇ ਵੜਿਆ ਸੂਰਜ

ਚਾਨਣ ਦੇ ਸੰਗ ਆੜੀ ਇਸਦੀ
ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਲੜਿਆ ਸੂਰਜ

ਇਹਦੇ ਵਿਚ ਅੰਤਾਂ ਦੀ ਆਤਿਸ਼
ਖੌਰੇ ਕੀਹਨੇ ਘੜਿਆ ਸੂਰਜ

ਖੋਜੀ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇ
ਅਜੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਫੜਿਆ ਸੂਰਜ

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਭੋਲੇ ਚਿਹਰੇ ਹੀ ਨਾ ਤੱਕੋ,ਬਗਲਾਂ ਹੇਠ ਕਟਾਰਾਂ ਦੇਖੋ
ਭੀੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਿੱਤਰ ਲੱਭੋ,ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਦੇਖੋ

ਭਾਵੇਂ ਰੁੱਤ ਕੋਈ ਵੀ ਆਈ,ਫਿਰ ਵੀ ਪੱਲੇ ਵਸਲਾਂ ਨਾਹੀਂ
ਸਾਉਣ ਮਹੀਨੇ ਵੀ ਤਿਰਹਾਏ,ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀਆਂ ਬਹਾਰਾਂ ਦੇਖੋ

ਜਿਹੜੇ ਦੋ ਪਲ ਕੋਲ ਬੈਠਕੇ,ਮਿੱਠੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ
ਮਤਲਬ ਨਿਕਲੇ ਤੋਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ,ਨੌ ਤੇ ਦੋ ਫਿਰ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਖੋ

ਬਚਪਨ ਦੇ ਦਿਨ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ,ਹਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗੂ ਚੁੰਗੀਆਂ ਭਰਦੇ
ਫਿਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਹਿਰੇ,ਤੁਰਦੇ ਵਾਂਗ ਬਿਮਾਰਾਂ ਦੇਖੋ

ਲੋਕਾਂ ਖਾਤਿਰ ਜਿਹੜੇ ਮੋਏ,ਉਹ ਬੰਦੇ ਸੀ ਵਿਰਲੇ ਟਾਵੇਂ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦੇ ਰਹਿੰਦੇ,ਇਹਨੀ ਦਿਨੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਖੋ

                                 (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਅੱਜ ਉਹ ਯਾਰ ਗਵਾਚਣ ਲੱਗੇ,ਮਸਾਂ ਮਸਾਂ ਜੋ ਭਾਲੇ
ਜੋ ਸਮਝੇ ਸੀ ਪਾਕ ਪਵਿੱਤਰ,ਨਿਕਲੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਾਲੇ

ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੇਵਲ ਤਪਦੇ ਮੌਸਮ,ਪਿੰਡੇ ਅਸੀਂ ਹੰਢਾਏ
ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡਕ ਦੇਵੇ,ਰੁੱਤ ਨਾ ਆਈ ਹਾਲੇ

ਕੀਰਨਿਆਂ ਵੈਣਾਂ ਦਾ ਯੁੱਗ ਹੈ,ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ ਦੁਹਾਈ
ਹੈ ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ ਛੋਹੇ ਏਥੇ,ਗੀਤ ਮੁਹੱਬਤ ਵਾਲੇ

ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਪੰਨੇ,ਹਾਦਸਿਆਂ ਨੇ ਮੱਲੇ
ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹੀਏ,ਝਗੜੇ ਅਤੇ ਘੁਟਾਲੇ

ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਔਖੀ ਡਾਢੀ,ਕਹਿ ਗਿਆ ਵੀਰ ਸਰਾਭਾ
ਅੱਜ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸੇਵਾ ਦੀ ਥਾਂ,ਕਰਦੇ ਘਾਲੇ ਮਾਲੇ

ਵਕਤ ਦਾ ਪਹੀਆ ਘੁੰਮਦੇ ਜਾਣਾ,ਓੜਕ ਸੱਚ ਨੇ ਰਹਿਣਾ
ਕਾਲ ਨੇ ਤੁਰਨਾ ਤੋਰ ਆਪਣੀ,ਕੌਣ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਟਾਲੇ

                                  (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਇਹ ਮਾੜੇ ਵਕਤ ਨੇ ਸਮਾਂ ਕਦੇ ਬਲਵਾਨ ਆਏਗਾ
ਜਦੋਂ ਮੌਸਮ ਕੋਈ ਬਣਕੇ ਕਦੇ ਵਰਦਾਨ ਆਏਗਾ

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਫਰ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ ਕੁਝ ਅਜ਼ਨਬੀ ਬੰਦੇ
ਸਫਰ ਜ਼ਾਰੀ ਰਹੇ ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਆਏਗਾ

ਮੇਰੇ ਘਰ ਦਾ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿੱਲਿਆ ਹੋਣੈ
ਮੈਂ ਐਵੇਂ ਸੋਚ ਬੈਠਾ ਹਾਂ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ ਆਏਗਾ

ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠਣਾ ਚੰਗਾ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਚੱਲੀਏ ਏਥੋਂ
ਹੈ ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਾਂਤ ਇਹ ਸਾਗਰ ਜਿਵੇਂ ਤੂਫਾਨ ਆਏਗਾ

ਨੇ ਧਰਮਾਂ ਤੇ  ਜੋ ਕਾਬਜ਼ ਫਿਰ ਦੱਸੋ ਜਾਣਗੇ ਕਿੱਥੇ
ਜਦੋਂ ਨਾਨਕ ਜਦੋਂ ਗੋਬਿੰਦ ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਆਏਗਾ

ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਹੁਣ ਨੇਪਰੇ ਚਾੜ੍ਹਾਂ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਆਏਗਾ

                                        (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਅੰਦਰੋਂ ਹਰ ਇਕ ਬੰਦਾ ਤਨਹਾ, ਉਤੋਂ ਸਭ ਦੇ ਯਾਰ ਬੜੇ ਨੇ
ਸੱਚ ਦੀ ਖਾਤਿਰ ਨਿਭਦੇ ਥੋੜੇ, ਝੂਠਾਂ ਦੇ ਅੰਬਾਰ ਬੜੇ ਨੇ

ਬਹੁਤੇ ਲੋਕੀਂ ਕਾਹਲੀ ਕਰਦੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰਨ ਦੇ ਆਦੀ
ਫਿਰ ਵੀ ਟਾਵੇਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਾਉਂਦੇ ,ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੜੇ ਨੇ

ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਅਸੀਂ ਬਥੇਰੇ, ਕਿਤਿਓਂ ਕੋਈ ਚਾਨਣ ਲੱਭੇ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਸਿੱਖੀਏ, ਉੱਚੇ ਜੋ ਕਿਰਦਾਰ ਬੜੇ ਨੇ

ਪੁੱਠੇ ਸਿੱਧੇ ਢੰਗ ਵਰਤ ਕੇ ਜਿਹੜੇ ਮਾਇਆ 'ਕੱਠੀ ਕਰਦੇ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਬਚ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਉਹ ਲੋਕੀਂ ਬਦਕਾਰ ਬੜੇ ਨੇ

ਰੋਕ ਨਾ ਸੱਕਿਆ ਕੋਈ ਏਥੇ, ਪਾਪ,ਜ਼ੁਲਮ ਤੇ ਹੇਰਾਫੇਰੀ
ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ  ਆਏ ,ਹੁਣ ਤੀਕਰ ਅਵਤਾਰ ਬੜੇ ਨੇ

ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਜੇਕਰ ਆਇਆ ,ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਵਿਚ ਪੌਂਡ ਕਮਾਉਣਾ
ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿੰਡ ਪਿਆਰਾ ,ਏਥੇ ਵੀ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਬੜੇ ਨੇ

                                        (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਫਿੱਕੇ ਫਿੱਕੇ ਹੋਏ ਰੰਗ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ
ਬਦਲ ਗਏ ਨੇ ਸਾਰੇ ਢੰਗ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ

ਜ਼ਹਿਰੀ ਹੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਏਥੇ ਹਰ ਕੋਈ
ਠੂੰਹੇਂ ਵਾਂਗੂੰ ਤਿੱਖੇ ਡੰਗ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ

ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੇ ਥਾਈਂ ਪੈਂਠ ਬੜੀ
ਜਿਹੜੇ ਸੀਗੇ ਕੱਲ ਤੱਕ ਨੰਗ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ

ਵੰਡੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਧਰਮਾਂ,ਨਸਲਾਂ,ਜਾਤਾਂ ਨੇ
ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਏ ਅੰਗ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ

ਅੱਤ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਬੁਰੇ ਅਤੇ ਬਦਮਾਸ਼ਾਂ ਨੇ
ਬੀਬੇ ਬੰਦੇ ਹੋ ਗਏ ਤੰਗ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ

ਏਥੋਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰੁੱਤ ਅਸਾਂਨੂੰ ਰਾਸ ਨਹੀ
ਕਿਵੇਂ ਨਿਭਾਂਗੇ ਦੱਸੋ ਸੰਗ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ

              (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਅੱਖਰਾਂ ਭੁਲਾਵਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ
ਢਲੇ ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ

ਮਿਲਾਂਗੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮਿਲੀਂ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਵਾਂਗ
ਐਵੇਂ ਹੀ ਦਿਖਾਵਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ 

ਅੱਜ ਕੱਲ ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ
ਮਿੱਟੀ ਦਿਆਂ ਬਾਵਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ 

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਹੈ ਲਿਹਾਜ਼ ਵੱਖਰੀ
ਪਰ ਫੋਕੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ

ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਚੁੱਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੀਤੀਆਂ
ਓਹਨਾਂ ਹਾਉਕੇ ਹਾਵਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ 

ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ ਰਹੀਂ
ਝੂਠੇ ਸਿਰਨਾਵਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ 

(ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ

ਮਿਤੀ 10/11/12 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾ(ਰਜਿ)ਬੁਢਲਾਡਾ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ,ਪੰਜਾਬ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਸਮੇਂ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ,ਭਾਦੜਾ ਵਿਖੇ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ

http://www.youtube.com/watch?v=pZF8K__Ac3U&feature=youtu.be ਮੇਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਇਸ ਲਿੰਕ ਤੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ ਜੀ।

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਕਲਮ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਬਣਦਾ ਦੇਖਿਆ
ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਅੰਗਿਆਰ ਬਣਦਾ ਦੇਖਿਆ

ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਝਗੜਾ ਹੋ ਰਿਹਾ
ਇੱਟ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਬਣਦਾ ਦੇਖਿਆ

ਪਹਿਨਦੇ ਮੈਲੇ ਜਿਸਮ ਚਿੱਟਾ ਲਿਬਾਸ
ਝੂਠ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਬਣਦਾ ਦੇਖਿਆ

ਨੇਤਾ,ਅਫਸਰ ਤੇ ਗੁੰਡੇ ਰਲ ਗਏ
ਤਿੰਨਾਂ ਦਾ ਪਰੀਵਾਰ ਬਣਦਾ ਦੇਖਿਆ

ਅਣਖ ਤੇ ਜ਼ਮੀਰ ਜਿੰਨਾ ਵੇਚਤੀ
ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਮੁਰਦਾਰ ਬਣਦਾ ਦੇਖਿਆ

ਕਲਗੀ ਲਾ ਬਦਮਾਸ਼ ਡੇਰੇ ਬਹਿ ਗਏ
ਰੱਬ ਦਾ ਦਰਬਾਰ ਬਣਦਾ ਦੇਖਿਆ

                   (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਉਹਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਮਿਰਾ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਚੱਲਿਆ

ਕੋਈ ਹਸਰਤ ਜਗਾ ਲੈਂਦਾ, ਮਿਰਾ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਚੱਲਿਆ

ਉਹਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਸਮਾਂ ਜੇ ਮੇਟ ਨਾ ਦਿੰਦਾ

ਮੈ  ਤੀਰਥ ਵੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ, ਮਿਰਾ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਚੱਲਿਆ

ਇਹ ਜੋ ਵੀ ਹਾਦਸੇ ਹੋਏ ਬੜੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋਏ ਨੇ

ਕਿਵੇਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਹਟਾ ਲੈਂਦਾ, ਮਿਰਾ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਚੱਲਿਆ

ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ ਦੇ ਮੱਥੇ ਕਦੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਨਾ ਹੁੰਦੇ
ਕੋਈ ਦੀਪਕ ਜਗਾ ਲੈਂਦਾ ਮਿਰਾ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਚੱਲਿਆ

ਮਿਰੇ ਮੂਹਰੇ ਖਲੋਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸੈਨਾ ਕੌਰਵਾਂ ਵਾਲੀ

ਕਿਤੇ ਜੇਕਰ ਹਰਾ ਲੈਂਦਾ,ਮਿਰਾ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਚੱਲਿਆ

ਇਹਨਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਪਰਿੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤਪਸ਼ ਨੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਣਾ

ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ,ਮਿਰਾ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਚੱਲਿਆ

                                 (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਜਦ ਵੀ ਉਸਦਾ ਖਤ ਪੜ੍ਹਿਆ ਪਛਤਾਏ ਹਾਂ

ਹਾਏ ਕਿਹੜੀ ਰੁੱਤੇ ਓਹਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ

 ਸਫਰ ਅਨੋਖਾ ਰਸਤੇ ਵਿੰਗੇ ਟੇਢੇ ਸੀ

ਤਾਂ ਹੀ ਪੈਰੀਂ  ਛਾਲੇ ਅਤੇ ਤਿਹਾਏ ਹਾਂ

ਫੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਲੜ ਜੇਕਰ ਖੁਦਗਰਜ਼ੀ ਦਾ

ਇਹ ਨਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਸਮਿਆਂ ਬੜੇ ਸਤਾਏ ਹਾਂ

ਪਰਖਣਗੇ ਜਰਵਾਣੇ ‘ਕੱਲਾ ਕਰ ਕਰ ਕੇ

ਏਸੇ ਖਾਤਿਰ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿਚ ਲਗਾਏ ਹਾਂ

ਸੋਹਲੇ ਗਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨਿੱਤ ਹਰਿਆਲੀ ਦੇ

ਲੇਕਿਨ ਰੁੱਤਾਂ  ਕੜਬਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁਕਾਏ ਹਾਂ

ਕਦ ਸੁਲਝੇਗਾ ਤਾਣਾ ਜਿਹੜਾ ਉਲਝ ਗਿਆ

ਬਸ ਇਹਨਾਂ ਹੀ ਫਿਕਰਾਂ  ਮਾਰ ਮੁਕਾਏ ਹਾਂ

                  (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਮੈਂ ਤੱਕਿਆ ਅਸ਼ਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਦ ਵੀ ਹਾਉਕੇ ਭਰਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ

ਦਰਦ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਤੇ ਜਰਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ

ਜਦੋਂ ਵੀ ਹਾਦਸਾ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੜਕ ਤੇ ਹੋਇਆ

ਉਹ ਮੰਜ਼ਿਰ ਜਾਨਲੇਵਾ ਸੀ ਮਸਾਂ ਹੀ ਡਰਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ

ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਪਿਆਰ ਤੇ ਤਕਰਾਰ ਵਿਚ ਸਭ ਜਾਇਜ਼ ਹੀ ਹੁੰਦਾ

ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਹਰਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ

ਜੇ ਲੇਬਰ ਚੌਂਕ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਕਦੇ ਉਹ ਦੇਖੀਆਂ ਅੱਖਾਂ

ਜਿਹਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨ ਮੌਤੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਮਰਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ

ਇਹ ਮਾਨਵ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜਾਤ ਦਾ ਅੱਜ ਬਣ ਗਿਆ ਵੈਰੀ

ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮੁਹੱਬਤ ਕਰਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ

                       (ਬਲਜੀਤ ਪਾਲ ਸਿੰਘ)